Ouders kunnen de maandlasten van hun kind beperken bij de (her)financiering van de woning van het kind. Het uitlenen van een bedrag aan het kind (die recht op hypotheekrenteaftrek heeft) kan financieel en fiscaal aantrekkelijk zijn. Wanneer het kind rente betaalt en in aftrek brengt, kan de ouder vervolgens een deel van deze rente ‘terugschenken’. Tot een bedrag van 5.030 euro per jaar mag dit zonder schenkbelasting plaatsvinden.
Daarnaast kan een ouder gebruikmaken van de eenmalige verhoogde schenkingsvrijstelling van 24.144 euro voor kinderen tussen de 18 en 35 jaar. Gebruikt het kind de schenking voor de aankoop/aflossing van een eigen woning(schuld) of voor het betalen van de kosten van een dure studie of opleiding, dan geldt zelfs een eenmalige verhoogde vrijstelling van 50.300 euro.
De uitkomst op de vraag of schenken van een bedrag of uitlenen van datzelfde bedrag fiscaal het meest voordelig is, zal sterk afhangen van de feiten en omstandigheden van zowel ouder als kind.
Voorbeeld:
Zoon gaat zijn woning uitbouwen. De kosten van de verbouwing bedragen 50.000 euro. Ouders hebben 100.000 euro op een spaarrekening staan en willen de verbouwing financieren. Wat zijn de fiscale gevolgen bij schenken of uitlenen van het bedrag tegen 6%?
Schenken:
Door gebruik te maken van de verhoogde schenkingsvrijstelling, kan zonder schenkbelasting 50.000 euro aan de zoon worden geschonken. Komen de ouders te overlijden, dan wordt voorkomen dat (afgezien van een eventuele vrijstelling van maximaal 19.114 euro) over 50.000 euro erfbelasting verschuldigd is. Dit kan een fiscaal voordeel opleveren van 10.000 euro (20% van 50.000 euro).
Lenen:
Wordt het bedrag aan de zoon uitgeleend en wordt de lening als eigenwoningschuld aangemerkt, dan kan de zoon de rente tegen maximaal 52% aftrekken. In deze casus ‘kost’ de lening de zoon jaarlijks 1.440 euro (48% * 3.000). De ouders kunnen de rente in dat geval terugschenken. Er dient dan wel rekening gehouden te worden met het feit dat de ouders –anders dan bij een schenking- een vordering op hun zoon houden. Hierover zijn ze vermogensrendementsheffing verschuldigd. Deze heffing bedraagt 600 euro (1,2% over 50.000 euro). Door deze heffing daalt het vermogen van de ouders, waardoor bij overlijden minder erfbelasting (maximaal 20%) verschuldigd is. Wanneer we deze schenkbelasting corrigeren met de inkomstenbelasting, bedraagt de ‘netto inkomstenbelasting’ dan jaarlijks 480 euro (1,2%*50.000*80%). Hierdoor resteert een bedrag van 2.520 euro (3.000-/- 480) die de ouders aan de zoon zouden kunnen terugschenken. Wanneer er vanuit wordt gegaan dat de ‘gewone’ schenkingsvrijstelling al (op)gebruikt is, is hierover 252 euro schenkbelasting verschuldigd. Rekening houdend met de schenkbelasting en de ‘netto’ vermogensrendementsheffing, zou voor de zoon een ‘netto’ schenkbedrag van 2.268 euro (3.000 -/- 480 -/- 252) resteren. Deze leenvariant zou de zoon jaarlijks 828 euro (2.268 -/-1440) opleveren.
Conclusie:
Op basis van bovenstaande gegevens zal de leenvariant jaarlijks 828 euro opleveren. Door direct te schenken wordt een potentieel erfbelastingvoordeel behaald van 10.000 euro. De terugverdientijd van de leenvariant ten opzichte van de schenkvariant bedraagt hierdoor ongeveer 12 jaar. Het zal dus sterk van de feitelijke situatie afhangen of lenen danwel schenken of een combinatie daarvan (fiscaal) het meest gewenst is.
|
Let op:
|
|
Wanneer een kind een bedrijfswoning aanschaft (die tot het ondernemingsvermogen wordt gerekend), dan mag geen gebruik worden gemaakt van de verhoogde schenkingsvrijstelling. Die geldt immers alleen bij de aanschaf van een eigen woning. Een bedrijfswoning is geen eigen woning als bedoeld in de Wet op de Inkomstenbelasting 2001.
|